Schapenwolkjes…

Lieve Lars, Emma heeft het vandaag de hele dag over de schapenwolkjes die ze ziet. Vanochtend in de trein zei ze al: “mama, ik zie de schapenwolkjes”. Ik dacht toen meteen: “zou ze hierbij aan jou denken? Vast wel.” Emma denkt namelijk heel veel aan jou. Iedereen denkt aan je. Emma heeft me vandaag nog een paar keer op de schapenwolkjes gewezen. Vanmiddag vertelde ze me meer. Ze vroeg of we de mooie schapenwolkjes zagen. Ze vertelde dat ze voor jou ook een mooi schaapje had gemaakt en dat ze die op je kist heeft gelegd. Dat je die van haar hebt meegekregen. Dat klopt lieverd. Je hebt de schaapjes van Lieke en Emma meegekregen. De dominee heeft het verhaal over de heer is mijn herder verteld. Lieve, lieve schat, ik probeer je soms te zoeken, in de wolken, als er vlinders of Libelles zijn… die troost vind ik niet. Maar ik merk aan Emma en de schapenwolkjes dat zij jou ook zoekt. En vooral heel erg mist. Lieke en papa missen jou ook zo ontzettend erg. Je bent in ons hart overal mee. In de trein, in het museum, wandelend bij het laarzenpad… Van het museum en het laarzenpad zal ik een nieuw verhaaltje voor je schrijven. Ik wilde je heel graag even vertellen van Emma. Je lieve zusje. We zijn trots op haar. Ze moet nu zonder jou verder. Maar lieverd, ze gaat niet zonder jou verder. Ze neemt je mee en vertelt ons daar gelukkig vaak over. Een hele dikke kus en knuffel van ons!!!